خورش‌ها و آبگوشت

خورش آلو اسفناج با مرغ یا گوشت

خورش آلو اسفناج با مرغ یا گوشت یک خورش ملس و مجلسی است؛ با افزودن دیرهنگام آلو و تفت کوتاه اسفناج، رنگ سبز و طعم لعاب‌دارش می‌ماند

خورش آلو اسفناج با مرغ یا گوشت، سرو شده با برنج زعفرانی در آشپزخانه ایرانی
در یک نگاه

آلو را کوتاه خیس می‌کنی، پیاز و ادویه را تفت می‌دهی و مرغ یا گوشت را با آب جوش آرام می‌پزی. اسفناج فقط کمی تفت می‌خورد و وقتی پروتئین نرم شد وارد قابلمه می‌شود؛ آلو دیر اضافه می‌شود، آخر کار ملسی با آب‌لیمو یا شکر تنظیم می‌شود و خورش لعاب‌دار کنار برنج آماده است

آیا برای شما هم پیش آمده که خورش آلو اسفناج را با شوق بپزید، اما آخر کار با قابلمه‌ای روبه‌رو شوید که اسفناجش تیره و بی‌جان شده و آلوها در سس گم شده‌اند؟ این خورش از آن غذاهایی است که ظاهر ساده‌اش آدم را فریب می‌دهد؛ چند مشت اسفناج، کمی آلو، پیاز و مرغ یا گوشت. اما مزهٔ خوبش دقیقاً در همان جزئیاتی ساخته می‌شود که خیلی وقت‌ها از کنارشان رد می‌شویم: اسفناج نباید آن‌قدر بپزد که رنگ و عطرش را از دست بدهد، آلو نباید از اول در قابلمه بیفتد و له شود، و ترشی باید در آخرین لحظه چنان تنظیم شود که ملسیِ آلو را روشن کند، نه اینکه خورش را یک‌دست ترش کند.

خورش آلو اسفناج در سفرهٔ ایرانی جای خاصی دارد، چون هم کنار چلو ساده و زعفرانی خوب می‌نشیند و هم برای مهمانی‌های خانوادگی، به‌خصوص وقتی دنبال خورشی متفاوت از قورمه‌سبزی و قیمه هستیم، انتخابی خوش‌عطر و آشناست. اگر با مرغ پخته شود، زودتر آماده می‌شود و طعمی سبک‌تر دارد؛ اگر با گوشت خورشتی بپزد، عمیق‌تر و مجلسی‌تر می‌شود. در هر دو نسخه، اصل ماجرا یکی است: پیاز باید آرام شیرین شود، پروتئین حلال باید با ادویه مزه بگیرد، اسفناج باید کوتاه و درست تفت بخورد، و آلو برغانی فقط آن‌قدر فرصت داشته باشد که نرم شود و مزه بدهد، بی‌آنکه شکلش را از دست بدهد.

آماده‌سازی: ۲۰ دقیقهپخت: ۷۰ دقیقهمجموع: ۹۰ دقیقه۴ نفر

مواد لازم

  • اسفناج تازه پاک‌شده: ۷۰۰ گرم، شسته و درشت خردشده
  • مرغ حلال تکه‌ای با استخوان: ۶۰۰ گرم، یا گوشت حلال گوسفند/گوساله خورشتی: ۴۵۰ گرم
  • آلوی برغانی: ۱۵۰ گرم، حدود ۱۲ تا ۱۴ عدد متوسط
  • پیاز زرد متوسط: ۲ عدد، حدود ۲۵۰ گرم
  • روغن مایع یا روغن زیتون مخصوص پخت‌وپز: ۳ تا ۴ قاشق غذاخوری
  • زردچوبه: ۱ قاشق چای‌خوری سرصاف
  • فلفل سیاه: ۱/۲ قاشق چای‌خوری
  • دارچین: ۱/۴ قاشق چای‌خوری، اختیاری و فقط برای نسخهٔ گوشتی
  • نمک: ۱ و ۱/۴ قاشق چای‌خوری، با امکان تنظیم در پایان
  • آب جوش: ۲ و ۱/۲ پیمانه برای مرغ، یا ۴ پیمانه برای گوشت
  • آب‌لیمو تازه: ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری، برای تنظیم ملسی در پایان
  • زعفران دم‌کرده غلیظ: ۱ قاشق غذاخوری، اختیاری ولی خوش‌عطر
  • شکر: ۱ قاشق چای‌خوری، فقط اگر آلوها خیلی ترش بودند

طرز تهیه

  1. آلو را آماده کنید

    آلوی برغانی را در یک کاسه بریزید، روی آن آب ولرم بدهید و ۱۵ تا ۲۰ دقیقه کنار بگذارید تا گرد و غبارش جدا شود و بافتش کمی نرم شود. بعد آلوها را آرام آبکش کنید و کنار بگذارید. خیساندن کوتاه کافی است؛ اگر آلو مدت طولانی در آب بماند، پیش از ورود به خورش نرم و شکننده می‌شود و در قابلمه شکل خودش را نگه نمی‌دارد.

    آلو را آماده کنید
  2. پیاز را پایهٔ خورش کنید

    پیازها را نگینی ریز خرد کنید و با ۲ قاشق غذاخوری روغن در قابلمه‌ای سنگین روی حرارت متوسط تفت دهید تا طلایی روشن شوند. پیازِ خوب در این خورش نقش شیرین‌کنندهٔ پنهان را دارد؛ یعنی بدون آنکه غذا را شیرین کند، تیزی ترشی آلو و آب‌لیمو را گرد می‌کند. وقتی پیاز سبک و طلایی شد، زردچوبه و فلفل سیاه را اضافه کنید و حدود ۳۰ ثانیه هم بزنید تا عطر ادویه باز شود.

    پیاز را پایهٔ خورش کنید
  3. مرغ یا گوشت را مزه‌دار کنید

    اگر از مرغ استفاده می‌کنید، تکه‌ها را داخل قابلمه بگذارید و از هر طرف چند دقیقه تفت دهید تا سطحشان کمی رنگ بگیرد. اگر نسخهٔ گوشتی می‌پزید، گوشت خورشتی را اضافه کنید و آن‌قدر تفت دهید که رویهٔ تکه‌ها بسته شود؛ در همین نسخه می‌توانید دارچین را هم اضافه کنید، اما مقدارش را کم نگه دارید تا بوی اسفناج و آلو را نپوشاند. تفت دادن قرار نیست گوشت یا مرغ را خشک کند، فقط باید عطر پیاز و ادویه را به سطح آن بچسباند.

    مرغ یا گوشت را مزه‌دار کنید
  4. پخت آرام را شروع کنید

    برای مرغ، ۲ و ۱/۲ پیمانه آب جوش اضافه کنید، در قابلمه را نیمه‌باز بگذارید و اجازه دهید حدود ۳۰ دقیقه آرام بپزد. برای گوشت، ۴ پیمانه آب جوش لازم است و زمان پخت پایه معمولاً ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه طول می‌کشد، تا جایی که گوشت تقریباً نرم شود اما هنوز از هم نپاشد. نمک را کامل از ابتدا نریزید؛ نصف مقدار را همین‌جا اضافه کنید و بقیه را برای پایان نگه دارید، چون آلو و آب‌لیمو مزهٔ نمک را پررنگ‌تر نشان می‌دهند.

    پخت آرام را شروع کنید
  5. اسفناج را کوتاه تفت دهید

    در فاصلهٔ پخت مرغ یا گوشت، اسفناج خردشده را در تابهٔ پهن بریزید و ابتدا بدون روغن روی حرارت متوسط هم بزنید تا حجمش بخوابد و آب اضافی‌اش کم شود. بعد ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری روغن اضافه کنید و فقط چند دقیقه تفت دهید؛ همین‌قدر که اسفناج سبزِ تیره و براق شود کافی است. اشتباه بزرگ در آلو اسفناج، سرخ کردن طولانی اسفناج به امید جاافتادگی است، چون نتیجه خورشی تیره، کدر و کم‌عطر می‌شود. اسفناج باید مزه بدهد، نه اینکه مثل ته‌ماندهٔ سبزی سوخته فقط رنگ پس بدهد.

    اسفناج را کوتاه تفت دهید
  6. اسفناج را به قابلمه برسانید

    وقتی مرغ نیم‌پز شد، یا در نسخهٔ گوشتی وقتی گوشت تقریباً نرم شد، اسفناج تفت‌داده را به قابلمه اضافه کنید و آرام هم بزنید تا در آب خورش پخش شود. از اینجا به بعد خورش باید با حرارت ملایم قل بزند؛ جوش شدید هم اسفناج را تیره‌تر می‌کند و هم مرغ را ریش‌ریش یا گوشت را خشک می‌کند. اگر آب خورش کم بود، فقط کمی آب جوش اضافه کنید، چون این خورش باید در پایان لعاب‌دار باشد، نه آبکی.

  7. آلو را دیر اضافه کنید

    حدود ۲۰ تا ۲۵ دقیقه مانده به پایان پخت، آلوهای آبکش‌شده را روی خورش بچینید و قابلمه را تکان ملایمی بدهید تا آلوها در سس بنشینند. از این مرحله به بعد خورش را زیاد هم نزنید؛ قاشق زدن مداوم آلوها را له می‌کند و سس را کدر می‌کند. آلو فقط باید نرم شود و مزهٔ ملسش را به خورش بدهد، در حالی که هنوز در بشقاب دیده شود و زیر قاشق فرو نریزد.

  8. ملسی را تنظیم کنید

    در ۱۰ دقیقهٔ آخر، خورش را بچشید. اگر آلوها شیرین و ملایم بودند، ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری آب‌لیمو تازه اضافه کنید تا مزه جان بگیرد. اگر آلوها خیلی ترش بودند، به‌جای آب‌لیمو فقط چند قطره کافی است و می‌توانید ۱ قاشق چای‌خوری شکر اضافه کنید تا ترشی از حالت تیز بیرون بیاید. زعفران دم‌کرده را هم در همین پایان کار اضافه کنید، چون عطرش با پخت طولانی کم‌رنگ می‌شود.

  9. خورش را جا بیندازید

    ۵ تا ۱۰ دقیقه آخر، در قابلمه را کمی باز بگذارید تا سس غلیظ شود و روغن به شکل لکه‌های ریز روی سطح خورش بنشیند. خورش آلو اسفناج خوب نباید مثل آش غلیظ باشد و نباید هم مثل سوپ در بشقاب راه بیفتد؛ باید وقتی کنار برنج قرار می‌گیرد، سسش به دانه‌های برنج بچسبد و آلو و اسفناج جداگانه قابل تشخیص بمانند. پیش از سرو، نمک را دوباره تنظیم کنید و سپس حرارت را خاموش کنید تا خورش چند دقیقه آرام بگیرد.

نکته‌های پخت

  • راز رنگ خوب، کم‌پخت نگه داشتن اسفناج است. اسفناج بعد از اضافه شدن به قابلمه هم می‌پزد، بنابراین در تابه فقط باید آب اضافی‌اش گرفته شود و کمی براق شود. سرخ کردن طولانی، رنگ را تیره و طعم را خسته می‌کند.
  • آلو را آخر اضافه کنید. اگر از ابتدای پخت در قابلمه باشد، هسته و پوستش جدا می‌شود، بافتش از هم می‌پاشد و به‌جای خورش آلو اسفناج، سسی کدر و شیرین‌تر از حد می‌سازد.
  • تعادل ترش و ملس را با چشیدن بسازید، نه با نسخهٔ ثابت. بعضی آلوهای برغانی شیرین‌ترند و بعضی ترش‌تر؛ آب‌لیمو برای روشن کردن مزه است، نه برای پوشاندن طعم آلو.
  • برای نسخهٔ مرغی، ران یا ترکیب ران و سینه نتیجهٔ آبدارتری می‌دهد. سینهٔ تنها سریع‌تر می‌پزد، اما اگر زیاد روی حرارت بماند خشک می‌شود، بنابراین بعد از اضافه شدن اسفناج و آلو زمان را کنترل کنید.
  • برای نسخهٔ گوشتی، تکه‌های متوسط انتخاب کنید. گوشت خیلی ریز پیش از جا افتادن خورش خشک و پراکنده می‌شود، و گوشت خیلی درشت زمان پخت را طولانی می‌کند و ممکن است اسفناج بیش از حد روی حرارت بماند.
  • اگر خورش آبکی شد، حرارت را زیاد نکنید؛ در قابلمه را کمی باز بگذارید و اجازه دهید با قل‌های آرام غلیظ شود. حرارت تند فقط بافت آلو و اسفناج را خراب می‌کند.
  • این خورش کنار برنج ساده، ته‌دیگ نازک، ماست چکیدهٔ کم‌نمک یا سبزی خوردن خوش‌خوراک است. اگر در سفرهٔ افطار سرو می‌شود، بهتر است ترشی آن را ملایم نگه دارید تا بعد از چند ساعت روزه‌داری، معده را آزار ندهد.

ارزش غذایی و نکتهٔ سلامت

  • این خورش با مرغ یا گوشت، بخش پروتئینی وعده را تأمین می‌کند و در کنار اسفناج و آلو، از نظر ترکیب پروتئین، فیبر و طعم ملس، متعادل‌تر از خورش‌های خیلی چرب است.
  • اسفناج و آلو به غذا فیبر و حجم می‌دهند؛ اگر مقدار برنج کنترل شود، وعده سیرکننده می‌ماند بدون اینکه خیلی سنگین شود.
  • چربی غذا بیشتر از روغن تفت دادن و نوع تکهٔ مرغ یا گوشت می‌آید؛ برای خورش سبک‌تر، روغن را اندازه نگه دارید و از مرغ کم‌چرب‌تر یا گوشت کم‌چربی‌تر استفاده کنید.
  • برای تعادل بهتر بشقاب، خورش را با برنج ساده، سبزی خوردن یا ماست کم‌نمک سرو کنید و تعداد آلوها را آن‌قدر زیاد نکنید که خورش حالت شیرین و مربایی بگیرد.

سرو، نگهداری و همراهی

  • این خورش کنار چلو ساده، ته‌دیگ نازک، سبزی خوردن و ماست چکیدهٔ کم‌نمک خوش‌خوراک‌تر می‌شود؛ برای سفرهٔ مهمانی، زعفران پایان کار عطر غذا را کامل‌تر می‌کند.
  • باقی‌ماندهٔ خورش را بعد از خنک شدن در ظرف کم‌عمق بریزید و در یخچال بگذارید؛ برای مصرف دوباره، آن را آرام و کامل گرم کنید تا سس دوباره یکدست شود.
  • اگر روز بعد خورش غلیظ‌تر شد، چند قاشق آب جوش اضافه کنید و با حرارت ملایم گرم کنید؛ هم زدن زیاد لازم نیست تا آلوها شکل خود را حفظ کنند.

پرسش‌های پرتکرار

برای خورش آلو اسفناج، مرغ بهتر است یا گوشت؟
هر دو مناسب‌اند. مرغ زودتر می‌پزد و خورش سبک‌تری می‌دهد، اما گوشت خورشتی طعم عمیق‌تر و مجلسی‌تری می‌سازد. روش اصلی یکسان است؛ فقط زمان پخت گوشت بیشتر است
چرا اسفناج خورش تیره و کدر می‌شود؟
معمولاً اسفناج بیش از حد در تابه یا قابلمه می‌پزد. اسفناج را فقط تا وقتی حجمش بخوابد و کمی براق شود تفت دهید و بعد از اضافه شدن به خورش هم حرارت را ملایم نگه دارید
آلو را چه زمانی باید به خورش اضافه کرد؟
آلو بهتر است در ۲۰ تا ۲۵ دقیقهٔ پایانی اضافه شود. زود اضافه کردن آلو باعث له شدن، جدا شدن پوست و کدر شدن سس خورش می‌شود
اگر خورش خیلی ترش شد چه کار کنیم؟
اول آب‌لیمو اضافه نکنید و اجازه دهید خورش چند دقیقه آرام بپزد. اگر هنوز ترشی تیز بود، مقدار بسیار کمی شکر، حدود ۱ قاشق چای‌خوری برای ۴ نفر، می‌تواند مزه را متعادل کند
می‌شود از اسفناج یخ‌زده استفاده کرد؟
بله، اما باید یخ‌زدایی شود و آب اضافی آن کاملاً گرفته شود. چون اسفناج یخ‌زده معمولاً پیش از فریز شدن کمی حرارت دیده، زمان تفت دادن آن را کوتاه‌تر بگیرید
خورش آلو اسفناج پخته چند روز در یخچال می‌ماند؟
اگر بعد از خنک شدن در ظرف دربسته و کم‌عمق داخل یخچال قرار بگیرد، بهتر است ظرف ۳ تا ۴ روز مصرف شود. برای مصرف دوباره، خورش را تا داغ شدن کامل گرم کنید

شفافیت منابع و بازبینی

نویسندهتیم تحریریهٔ زرپرون
بازبینی محتواییبازبینی شده توسط تیم محتوای زرپرون با تمرکز بر آشپزی خانگی، مواد حلال، خوانایی دستور و دقت نکته‌های تغذیه‌ای.

این مطلب بر پایهٔ منابعِ معتبر و دقیق تهیه شده است.

این دستور برای آشپزیِ خانگی نوشته شده؛ در صورت حساسیت غذایی یا رژیم خاص، مواد را متناسب با نیاز خود تنظیم کنید.

مطالب مرتبط